Over de beweging Stop Stalken
http://petities.nl/petitie/stop-stalken
De beweging Stop Stalken is een lotgenotengroep bestaande uit slachtoffers van stalking die medio 2008 werd opgericht. Zij organiseert lotgenotenbijeenkomsten voor onderlinge steun en advies. De beweging heeft onlangs van het Karel Geelen fonds, onderdeel van het Fonds Psychische Gezondheid, een subsidie gekregen om een aantal lotgenotenbijeenkomsten te organiseren in Utrecht. Verder heeft het Steunpunt GGZ toegezegd onze activiteiten bij een breder publiek onder de aandacht te brengen.
De beweging heeft als voornaamste doelstelling de slachtoffers van stalking uit hun sociaal isolement te halen. In hun omgeving vinden slachtoffers van stalking helaas weinig aansluiting of begrip. Men reageert vaak in de trant van: “waar twee vechten hebben twee schuld”. Hierdoor is het slachtoffer bang om steeds maar weer met zijn of haar verhaal naar buiten te treden.
Door middel van onze activiteiten willen we graag deze doelgroep helpen om het stalken het hoofd te bieden. We willen ze steunen, weerbaarder maken en uit hun isolement halen. Dit doen we o.a. door het organiseren van praatgroepen en ontspanningsactiviteiten. In de strijd tegen hun stalker – een strijd die dikwijls ook nog bemoeilijkt wordt door zorgen om eventueel betrokken kinderen – biedt het lotgenotencontact de nodige steun en afleiding. Hierdoor kan het slachtoffer zijn of haar gedachten ook op ontspannende zaken richten. Door de slachtoffers tijdens bijeenkomsten met elkaar in contact te brengen creëren we voor hen een groter sociaal netwerk en bieden we nieuwe perspectieven. Ze kunnen ideeën en tips uitwisselen, waardoor ze beter in staat zijn het stalken tegen te gaan. Onze ervaring is dat deelnemers die actief zijn bij de zelfhulpgroep deze activiteiten als zeer positief ervaren.
Een ander doel is om de problematiek onder de aandacht te brengen van een breder publiek en om betere voorzieningen voor stalking slachtoffers te bewerkstelligen. Volgens ons is er een gebrek aan beleid, (sociaal-emotionele) ondersteuning en begeleiding van slachtoffers van stalking. Er blijkt nog geen effectieve aanpak voor slachtoffers te zijn en de ervaring leert dat ze vaak van het kastje naar de muur worden gestuurd. Vandaar dat de zelfhulpgroep Stop Stalking enkele verbeterpunten heeft geformuleerd, met name voor de politie en de vrouwenhulpverlening.
Over stalking
Meer dan een op de vier vrouwen en bijna een op de vijf mannen in Nederland krijgt ooit te maken met stalking.[1]Dit varieert van vele nachtelijke telefoontjes tot het ontvangen van rouwkransen en kogels of het herhaaldelijk opstarten van onnodige juridische procedures. Soms gaat het stalken ook gepaard met andere strafbare feiten, zoals bedreiging, mishandeling, diefstal, vernieling, inbraak of zelfs moord. Het komt eveneens voor dat stalkers hun dreigementen en gewelddadigheden afwisselen met het zenden van bloemen en/of liefdesbrieven. Door de stelselmatigheid van het gedrag voelt het slachtoffer zich steeds meer en meer bedreigd, zelfs als er geen sprake is van openlijke bedreiging. Sinds 2000 is stalken in Nederland strafbaar gesteld (artikel 285 Wetboek van Strafrecht).
Het stelselmatig lastig vallen kan een enorme impact op het slachtoffer hebben. De psychische gevolgen van stalking vertonen veel overeenkomsten met die van andere trauma’s. In een Australisch onderzoek leed 55% van de 100 stalkingslachtoffers aan een of meer sympto(o)m(en) van Post Traumatische Stress (PTSS) en 37% voldeed zelfs aan alle diagnostische criteria voor PTSS. Verder had 83% een verhoogd angstniveau, had 65% agressieve gedachten over de stalker, en leed 75% aan een overweldigend gevoel van machteloosheid. Ook hadden veel slachtoffers last van psycho-somatische klachten, zoals chronische slapeloosheid, verlies van eetlust, vermoeidheid en hoofdpijn. Tenslotte had het stalken ook een negatieve invloed op hun verdere (sociale) leven: 70% van de slachtoffers hadden minder sociale contacten, meer dan de helft werkte minder of was helemaal gestopt met werken, en 39% was zelfs verhuisd als gevolg van het stalken.[2]In een studie onder Nederlandse slachtoffers rapporteerde 31% van hen dat ze wel eens aan zelfmoord hadden gedacht.[3]
Ondanks de ernst van het gedrag en de enorme negatieve gevolgen voor het slachtoffer schiet de reactie van politie, justitie en de hulpverlening echter vaak tekort. Voor haar onderzoek ondervroeg Van der Aa 360 slachtoffers van stalking. Van de onderzochte slachtoffers is minder dan de helft tevreden over de aangifte en de opvang door de politie. In slechts 32% van de gevallen hield het stalken op dankzij het ingrijpen van politie en/of justitie. In sommige gevallen escaleerde het gedrag zelfs als gevolg van de aangifte: in bijna 4% name de stalker vaker contact op en in bijna 12% vertoonde de stalker ernstiger gedrag. Veel slachtoffers voelden zich minder veilig en kregen eveneens een slecht gevoel over zichzelf. Dit had vaak mede te maken met de reactie van het strafrechtelijk systeem. Veel slachtoffers voelden zich niet serieus genomen en vonden dat het te lang duurde voordat de politie in actie kwam. Ook moesten slachtoffers vaak vele verklaringen afleggen tegen verschillende agenten.
[1]S. van der Aa, Stalking in the Netherlands. Nature and prevalence of the problem and the effectiveness of anti-stalking measures (diss.), Antwerpen: Maklu 2010, p. 68.
2Al deze cijfers komen uit het onderzoek van M. Pathé & P.E. Mullen, ‘The impact of stalkers on their victims’, British Journal of Psychiatry (174) 1999, pp. 170-172.
3E. Blaauw, F.W. Winkel, E. Arensman, L. Sheridan & A. Freeve, ‘The toll of stalking. The relationship between features of stalking’, Journal of Interpersonal Violence (17) 2002-1, pp. 50-63.
Contact met de zelfhulpgroep Stop stalken
http://www.petities.nl/petitie/stop_stalken/
http://stopstalkingburgerinitiatief.come2me.nl/Gastenboek
http://www.psychischegezondheid.nl/page/259/toekenningen-karel-geelen-fonds.html
http://petities.nl/petitie/stop-stalkenhttp://petities.nl/petitie/stop-stalken